۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵ - یک مطالعه ی بالینی جدید نقش داروی امپاگلیفلوزین را در بیماران مبتلا به سیروز و دیابت نوع ۲ بررسی کرده و بر ایمنی کوتاه مدت و اثرات کلیوی آن تأکید کرده است. امپاگلیفلوزین، که یک مهارکننده ی کوترانسپورتر 2 سدیم-گلوکز(SGLT2) است، به طور گسترده برای کنترل قند خون در دیابت تجویز می شود و در مطالعات مختلف، فواید قلبی و کلیوی آن در جمعیت های گوناگون اثبات شده است. در این تحقیق، درمان شش ماهه با امپاگلیفلوزین در بیماران مبتلا به سیروز همراه با دیابت نوع ۲ ایمن ارزیابی شد؛ گروهی که به دلیل اختلال در تعادل مایعات، عملکرد ضعیف کلیه و التهاب سیستمیک، در معرض خطرات بالاتری قرار دارند.
درمان با این دارو موجب افزایش حجم ادرار و دفع کسری سدیم شد که نشان دهنده ی اثرات مفید دفع سدیم (ناتریورتیک) است و می تواند در مدیریت احتباس مایعات که در بیماران سیروتیک شایع است، مؤثر باشد. این یافته ها از نظر بالینی اهمیت دارند، زیرا تجمع مایعات و نارسایی کلیوی از عوامل اصلی مرگ و میر در بیماران سیروتیک هستند و گزینه های درمانی فعلی محدودند. نکته مهم این است که این مطالعه هیچ نگرانی جدیدی از نظر ایمنی شناسایی نکرد و تحمل پذیری خوب امپاگلیفلوزین را در این گروه پرخطر تأیید کرد. با این حال، پیامدهای بلند مدت کلیوی هنوز مشخص نیست. اگرچه سازگاری های کلیوی کوتاه مدت مطلوب بودند، اما پیشرفت بیماری مزمن کلیه در سیروز تحت تأثیر مکانیسم های پیچیده ای مانند فشار خون پورتال و تغییرات همودینامیک سیستمیک قرار دارد که ممکن است تنها با مهارSGLT2 قابل کنترل نباشند.
بنابراین، پژوهشگران بر نیاز به مطالعات تصادفی سازی شده بزرگ و بلند مدت تأکید کردند تا مشخص شود آیا امپاگلیفلوزین می تواند محافظت کلیوی پایدار ایجاد کرده یا مسیر طبیعی پیشرفت بیماری کلیه در بیماران سیروتیک را تغییر دهد. در صورت تأیید، این نتایج می توانند دامنه درمانی داروهای مهارکنندهSGLT2 را فراتر از دیابت و نارسایی قلبی، به حوزه بیماری های کبدی گسترش دهند و گزینه های جدیدی برای جمعیتی با انتخاب های درمانی محدود فراهم کنند. این مطالعه همچنین بر اهمیت درمان فرد محور، پایش دقیق و ارزیابی محتاطانه خطرات و فواید در بیماران مبتلا به بیماری پیشرفته کبدی تأکید دارد.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/empagliflozin-exhibits-safety-and-renal-effects-in-cirrhosis-with-t2dm-study-155620